U bent hier

Glansrijk optreden in De Cactus

Exposure bij De Cactus

Gisteravond speelde Exposure in De Cactus in Hengelo. Ik kon vanwege een kleine blessure zelf niet meespelen, daarom zat ik tussen het publiek. Ik heb daar kunnen ervaren dat het orkest vanuit de zaal toch wel totaal anders klinkt: een bak vol geluid, die op bepaalde momenten toch weer heel teder kan zijn.
In de band zaten enkele invallers en dat waren niet de eersten de besten, maar alleskunners van hoog niveau. Naast Pieter Bos die mijn rol op de bastrombone overnam, hadden we Jan ter Maat jr. op slagwerk, Daan Temmink op piano en Machiel Haveman op tenorsax.
Toen er om kwart voor tien werd afgetrapt, had ik er een hard hoofd in: de muzikanten waren aanzienlijk talrijker dan de gasten. Stilletjes hoopte ik dat meer mensen op het geluid zouden afkomen. Tsja, we hadden jarenlang niet meer in de eigen regio gespeeld, dus het publiek was de band wat vergeten.
De band begon met een vette uitvoering van In a Mellow Tone, in een zetting van Buddy Rich. De aanwezigen werden goed wakker geschud.
Overigens hadden ze de hele avond geen gelegenheid meer om in te slapen, het volume van de band is voor een klein café misschien aan de hoge kant. Maar wat een energie komt er uit die band onder de leiding van de uitgelaten jonge hond Paul Rademaker! Mede door toedoen van Jan ter Maat en Daan Temmink bleek een uiterst swingende rhythm-sectie aanwezig te zijn.

Paul Rademaker

Paul Rademaker soleerde zelf ook enkele keren op zijn trombone in uiterst gevoelige stukken in kleine bezetting. Terwijl hij op de repetities vaak geen gelegenheid heeft om zijn kunnen te laten horen, was het gisteren een genot om te horen wat er aan klanknuances en sterktevariaties op een trombone mogelijk is. Hij werd prima ondersteund door het swingende kwartet achterin en ook Henri en Henk Frans werden hier gestimuleerd tot het spelen van mooie solo's.
Geleidelijk aan bleek ook het publiek op het geluid af te komen en zo rond half twaalf liep het het kleine café vol. Waarschijnlijk hebben de laatste gasten spijt dat ze niet eerder gekomen waren.
Rond half een werd afgesloten met een lange versie van Peter Herbolzheimer’s Blues in Latin, maar de band kon niet om een toegift heen. Voor de tweede keer op de avond bracht zanger Martin ter Haar het door Michael Buble bekend geworden Feelin' Good ten gehore.

Robert Scholten

Martin ter Haar

Copyright 2012 Big Band Exposure by Henk Frans de Vries | Powered by Drupal | Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer